مجید محبوبی
سلام به همه دوستان قدیمی مجله و سلام به دوستانی که در ادامه راه به ما پیوستند و سلام بر آن هایی که از این به بعد در خدمتشان خواهیم بود.
همانطور که می دانید سایت مجله مدتی بود در خواب خوش نوجوانی به سر می برد. هم در بهار و هم در تابستانی که به زیبایی گذشت. به همه دوستانی که از دست سایت ناراحتند، حق می دهیم. ولی چه کار می شود کرد. یک مجله است و هزار جور مشکل.
از این به بعد سعی مان بر این است که نگذاریم محبت های بی دریغ شما بی جواب بماند. دعایمان کنید و با ارسال مطالب خوب راهنماییمان بکنید.
و اما مطلبی که برای امروز انتخاب کرده ام.
نوشته ای است به نام خدایا! از دوست عزیزم جناب آقای یحیی علویفرد
خدایا فقیران را بینیاز کن! خدایا گرسنگان را سیر کن! خدایا اسیران را آزاد کن! خدایا... خدایا... خدایا... .
در ماه رمضان لحن دعاها هم فرق میکند. فضای این ماه پر از دعا برای فقیران و گرسنگان است. دعاهایی که بارها و بارها تکرار میشود. این تنها یک دعا نیست؛ بلکه آرزویی بزرگ است. آرزویی که روی دل هر آدمی سنگینی میکند. از دیدن بچههای یتیم و فقیر غصهمان میگیرد. آن وقت است که آرزو میکنیم کاش هیچ فقیر و گرسنهای نبود. این آرزو فقط در دل من و تو نیست؛ این آرزو جهانی است و کلید آن دست کسی است که دلش برای جهان میتپد. دلم روشن است که این آرزوها روزی برآورده میشود؛ آن هم به دست یک منجی بزرگ. یک امام مهربان، یک هدایتکننده مهدی. بیایید امسال برای برآورده شدن این دعاها اینطور دعا کنیم: «خدایا! ولیات امام زمان (عج) را برسان!»
اگر او بیاید تمام آرزوهایمان برآورده میشود؛ چون دیگر فقیری نیست تا برایش بینیازی بخواهیم. دیگر گرسنهای نیست که برایش سیری آرزو کنیم. آن روز دیگر آرزوها هم به آرزوی خود میرسند.
|
