برگشت>>

کد ياداشت: 67

88/01/13  
بهار ،معاد كوچك
با شروع زمستان گويي كه همه چيز به پايان رسيده است و مرگ همه جا را فرا گرفته، تمام درختان و گياهان سرد و خشك شده اند و گويي هيچگاه زنده نبوده اند . سطح زمين خشك و سرد و بي روح است و هوا سوزناك است . رنگ زمين قهوه اي وبي رنگ است . پرندگان و چرندگان از سرماي زمين خود را در لانه‌هاشان پنهان مي‌كنند و سعي مي‌كنند خود را تا بهار زنده نگهدارند. ولي اين پايان همه چيز نيست . زماني طول نمي‌كشد كه جوانه‌هاي كوچك از سر شاخه‌هاي خشك سرك مي‌كشند و آواز زندگي را سر مي‌دهند .انگار نه انگار كه تا ديروز خشكيده بودند و صدايي از آنها به گوش نمي‌رسيد. اما كم كم نوايي خوش آواز به گوش مي‌رسد و طبيعت باري ديگر ترانه عشق و زيبايي مي‌خواند .صداي چشمه‌هاي جوشان ،صداي رودهاي خروشان،صداي آواز پرندگان و صداي تكاپوي جانداران.
مرگ و حيات، در تمام پديده‌هاى طبيعت جريان دارد. سلول‌هاى بدن انسان، هر لحظه در حال از بين رفتن و زنده شدن است. گروهى مى ميرند و دسته اى ديگر جاى آنها را مى گيرند،حتي افكارما هم در جنبش و تكاپو است و تعدادي مي‌ميرند و تعدادي جديد زنده مي‌شوند. ماهم بايد از طبيعت ياد بگيريم وسعي كنيم هيچگاه ريشه خود را از دست ندهيم تا هميشه پايدار بمانيم .ريشه ما ايمان به خداست كه هميشه بايد آنرا زنده نگهداريم و روز بروز آنرا قويتر كنيم .نگذاريم جهل و نااميدي آنرا خشك كند .نگذاريم افكار شيطاني آنرا كمرنگ كند. بايد آنرا محكم و پايدار نگهداريم. ساقه‌ها و برگهاي ما همان اعمال و انديشه‌هاي ماست كه مدام در حال رشد است و هر روز با طرحي نو در مي‌آميزد. برگهاي ما ممكن است در كوران حوادث و نا آگاهيها خشك و فرسوده شود .و اعمالمان خيلي خوب و عالي نباشد . اما اميد داريم كه سالي نو با فكري نو به كارهاي خوبمان بيانديشيم و با برنامه اي منظم دوباره برگهايي نو و تازه درآوريم .و بگذاريم تعصبات خشك و بي روح ما در اعماق زمين خاك شوند تا بتوانيم با راهكارهاي جديد و خداپسند در جهت اهداف عالي و متعالي رشد كنيم و شاخه‌ها و برگهاي نو بياوريم و همرا ه با بهار زايشي دوباره داشته باشيم . هيچگاه نترسيم از اينكه شايد بري مدتي خشك و بي روح شده ايم نمي‌توانيم رشد كنيم . چون اميد داريم .اميد و ايمان به خدا مانند ريشه‌هايي محكم هميشه در دل ما زنده است و مي‌توانيم با كمك و لطف الهي راهي نو و جديد را شروع كنيم . زندگي سرشار ازخوبيها و بدور از كينه‌ها آغاز كنيم . شما هم برگها ي كهنه كينه و دشمني و حسادت و زشتي را دور بريزيد و با انديشه‌هاي قوي و بارور ،برگهاي زيبا با افكار شادي و دوستي و مهرباني بر خود برويانيد.
اين بهار و معادي كوچك است . بايد خود را براي معادي بزرگ و نهايي آماده سازيم . بايد بهار عمرو زندگي جواني و سلامتي مان را قدر بدانيم و براي آنروز كه جهان مرده دوباره زنده مي‌شود و تمام مردگان براي حضور در محضر باري تعالي زنده مي‌شوند و آماده حساب رسي مي‌شود آماده باشيم. بياييم در سالي نو حساب خود را براي معادي بزرگ، پاك كنيم تا از محاسبه باكي نداشته باشيم.
 

 
   سايت های مرتبط  |  ارتباط با ما
    کليه حقوق اين سايت متعلق به نشريه انتظار نوجوان می باشد ۱۳۸۶